ก่อนพาไก่ชนไปไกล อ่าน 5 ขั้นตอน

ก่อนพาไก่ชนไปไกล อ่าน 5 ขั้นตอน

ไก่ชนที่ดูแข็งแรงก่อนออกเดินทางอาจอ่อนแรงระหว่างทางได้ หากจัดการอากาศ น้ำ อาหาร และกรงไม่เหมาะสม ดังนั้นการเตรียมไก่ชนก่อนเดินทางไกลควรเริ่มล่วงหน้าอย่างน้อย 24–48 ชั่วโมง โดยตรวจสุขภาพกับสัตวแพทย์หรือเจ้าหน้าที่กรมปศุสัตว์ก่อนเคลื่อนย้าย ในประเทศไทยควรพกน้ำสะอาด อาหารเดิม ผ้าคลุมกรง และข้อมูลเจ้าของให้พร้อม โดยเฉพาะเส้นทางเกิน 3–4 ชั่วโมงหรืออากาศร้อนกว่า 32 องศาเซลเซียส แนวทางขององค์การสุขภาพสัตว์โลก หรือ ดับเบิลยูโอเอเอช ให้ความสำคัญกับการลดความเครียด การระบายอากาศ และการเข้าถึงน้ำระหว่างขนส่ง ห้ามใช้ยากระตุ้น ยาปฏิชีวนะ หรือสมุนไพรเข้มข้นเพื่อฝืนสภาพร่างกาย เพราะอาจเกิดพิษและบดบังอาการป่วยได้ สรุปง่ายที่สุดคือ ตรวจสุขภาพก่อนเดินทาง ใช้กรงโปร่งแข็งแรง ควบคุมอุณหภูมิ และพักไก่ทันทีเมื่อถึงปลายทาง

ทดลองเล่นฟรี

Sweet Bonanza 1000 · ทดลองเล่นฟรี

การเดินทางไกลไม่ใช่แค่จับไก่ใส่กรงแล้วขับรถออกจากบ้าน เพราะทุกชั่วโมงบนถนนคือภาระต่อระบบหายใจ กล้ามเนื้อ และสมดุลน้ำของไก่ชน หากคำนวณพลาดเพียงเรื่องเดียว ไก่อาจหอบ ซึม หรือขาดน้ำก่อนถึงสนามได้ และคนเลี้ยงก็ไม่ควรแก้ปัญหาด้วยการยัดยาแบบเดาสุ่ม—เสี่ยงเกินไปไหมล่ะ การวางแผนที่ดีจึงต้องดูทั้งระยะทาง ช่วงเวลา สภาพอากาศ จุดพัก และกฎของสถานที่ปลายทาง ข่าวไก่ชนรวบรวมขั้นตอนต่อไปนี้เพื่อให้เจ้าของประเมินความพร้อมได้อย่างมีเหตุผล โดยเน้นสุขภาพและสวัสดิภาพสัตว์มากกว่าการเร่งฟอร์ม

หากต้องการทบทวนพื้นฐานก่อนออกเดินทาง อ่าน คู่มือการเลี้ยงไก่ชนให้แข็งแรง ควบคู่กัน จะช่วยให้แยกอาการเครียดจากอาการเจ็บป่วยได้แม่นขึ้น

เรียนรู้เพิ่มเติม

ขั้นตอนที่ 1: ตรวจสุขภาพและวางแผนล่วงหน้า

ก่อนเคลื่อนย้ายไก่ชน ควรตรวจสุขภาพทั่วไป อุณหภูมิร่างกาย การหายใจ อุจจาระ น้ำหนัก และบาดแผล เพื่อยืนยันว่าไก่พร้อมเดินทางจริง ไม่ใช่เพียงยังยืนได้ตามปกติ ไก่ที่มีอาการซึม จาม มีน้ำมูก หายใจเสียงดัง ถ่ายเหลว ขาเจ็บ หรือกินน้ำน้อยควรเลื่อนการเดินทางและปรึกษาสัตวแพทย์ กรมปศุสัตว์ของไทยมีข้อมูลด้านโรคระบาดและการเคลื่อนย้ายสัตว์ที่ควรตรวจสอบก่อนออกจากจังหวัด โดยเฉพาะเมื่อมีประกาศควบคุมโรคในพื้นที่ต้นทางหรือปลายทาง

วางแผนตามตารางนี้ก่อนออกเดินทาง:

1. ตรวจสภาพไก่ล่วงหน้า 24–48 ชั่วโมง และชั่งน้ำหนักเพื่อใช้เปรียบเทียบหลังถึงที่หมาย
2. เช็กพยากรณ์อากาศของกรมอุตุนิยมวิทยา โดยหลีกเลี่ยงช่วงแดดจัดประมาณ 10.00–16.00 น.
3. หากเดินทางเกิน 3 ชั่วโมง ให้กำหนดจุดพักรถที่ร่มและอากาศถ่ายเท
4. เตรียมน้ำ อาหารเดิม ผ้าคลุมกรง สำลี น้ำเกลือ และเบอร์ติดต่อสัตวแพทย์
5. ตรวจข้อกำหนดของสนามหรือสถานที่รับไก่ เช่น เอกสาร สุขอนามัย และการแยกสัตว์

ข้อมูลจาก กรมปศุสัตว์ และ องค์การสุขภาพสัตว์โลก สอดคล้องกันในหลักสำคัญว่า การเคลื่อนย้ายสัตว์ต้องประเมินความพร้อมและลดความเสี่ยงของการแพร่โรค ไม่ใช่พิจารณาแค่ความเร็วในการเดินทาง

ขั้นตอนที่ 2: จัดอาหาร น้ำ และเวลาพักอย่างไร?

ควรให้อาหารมื้อปกติในปริมาณพอดีก่อนออกเดินทางประมาณ 2–3 ชั่วโมง และไม่ควรให้กินจนอิ่มแน่นทันทีขณะกำลังจะขึ้นรถ น้ำสะอาดต้องมีให้กินตามปกติ แต่ไม่ควรกรอกน้ำหรือบังคับป้อน เพราะเพิ่มความเสี่ยงสำลักและทำให้ไก่เครียด การจัดอาหารสำหรับทางไกลควรใช้อาหารชนิดเดิมที่ไก่คุ้นเคย แบ่งเป็นส่วนเล็ก ๆ และหลีกเลี่ยงอาหารใหม่ ยากระตุ้น หรืออาหารเสริมที่ไม่เคยใช้มาก่อน

เหตุผลที่ต้องระวังอาหารก่อนเดินทางคือความเครียดอาจทำให้การย่อยอาหารผิดปกติ ขณะที่การเดินทางที่ร้อนและสั่นสะเทือนทำให้ไก่สูญเสียน้ำเร็วขึ้น หากเส้นทางใช้เวลา 4–6 ชั่วโมง ควรตรวจไก่ทุก 60–90 นาทีเมื่อสถานการณ์ปลอดภัย โดยดูการหายใจ ท่าทาง และความชื้นของปาก ไม่ควรเปิดกรงริมถนนหรือบริเวณที่มีสุนัข รถมาก และไก่ของผู้อื่น เพราะอาจหลุดหรือสัมผัสเชื้อโรค

หลักปฏิบัติที่ควรจำมีดังนี้:

• ใช้น้ำสะอาดอุณหภูมิปกติ ไม่ใช่น้ำเย็นจัดหรือน้ำหวาน
• พกอาหารเดิมในภาชนะปิดสนิท เพื่อป้องกันความชื้นและการปนเปื้อน
• ไม่ผสมยา วิตามิน หรือเกลือแร่หลายชนิดโดยไม่มีคำแนะนำจากสัตวแพทย์
• หากไก่หอบมาก ให้หยุดในที่ร่ม เปิดทางลม และลดสิ่งรบกวน
• หากไม่กินน้ำ ซึมลง หรือทรงตัวผิดปกติ ให้ยุติการเดินทางและขอความช่วยเหลือ

คำแนะนำด้านสวัสดิภาพสัตว์ของ ดับเบิลยูโอเอเอช ระบุในสาระสำคัญว่า “การขนส่งต้องคำนึงถึงสุขภาพและสวัสดิภาพของสัตว์ตลอดการเดินทาง” หลักนี้สำคัญกว่าความเชื่อเรื่องยาบำรุงเร่งด่วนอย่างชัดเจน

เรียนรู้เพิ่มเติม

ขั้นตอนที่ 3: เลือกกรงและควบคุมอากาศระหว่างทาง

กรงเดินทางควรมีขนาดพอให้ไก่ยืนและเปลี่ยนท่าได้ แต่ไม่กว้างจนลื่นไถลหรือกระแทกผนังเมื่อรถเบรก วัสดุต้องแข็งแรง ไม่มีลวดแหลม ไม่มีขอบแตก และมีช่องระบายอากาศหลายด้านโดยไม่เปิดโล่งจนลมปะทะโดยตรง การใช้กรงทึบคลุมสนิทอาจลดสิ่งรบกวนได้ช่วงสั้น ๆ แต่หากปิดนานในรถร้อนจะสะสมความร้อนและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ซึ่งเป็นความเสี่ยงที่เจ้าของมองไม่เห็น

วางกรงบนพื้นเรียบ ยึดไม่ให้ไหล และเว้นระยะจากกระจกที่โดนแดดโดยตรง อุณหภูมิในรถอาจสูงกว่าภายนอกอย่างรวดเร็ว แม้รถจะเปิดเครื่องปรับอากาศก็ตาม จึงควรใช้เทอร์โมมิเตอร์ดิจิทัลในบริเวณกรงและตรวจเป็นระยะ แนวทางเชิงปฏิบัติที่น่าสนใจคืออย่าวางกรงชิดช่องแอร์ เพราะลมเย็นแรงเฉพาะจุดอาจทำให้ไก่เสียสมดุลอุณหภูมิ ขณะเดียวกันบริเวณมุมอับอาจยังร้อนเกินไป นี่เป็นรายละเอียดเล็ก ๆ ที่บทความทั่วไปมักไม่พูดถึง แต่มีผลจริงต่อการเดินทางระยะไกล

ก่อนออกจากบ้านให้ทดสอบกรงด้วยขั้นตอนต่อไปนี้:

1. ปูพื้นด้วยวัสดุแห้งที่ไม่ลื่นและเปลี่ยนได้ง่าย
2. ทดลองวางกรงในรถ 15–20 นาที พร้อมตรวจการไหลเวียนอากาศ
3. เขย่ารถเบา ๆ เพื่อดูว่าไก่มีพื้นที่ยืนมั่นคงหรือไม่
4. คลุมกรงเพียงบางส่วนให้มีมุมมืด แต่เหลือช่องลมอย่างน้อยหลายด้าน
5. แยกไก่แต่ละตัว ไม่ใส่รวมกันเพื่อลดการจิกและการบาดเจ็บ

คำแนะนำการขนส่งสัตว์จาก คู่มือสัตวแพทย์เมอร์ค ให้ความสำคัญกับการระบายอากาศ ความหนาแน่น และการป้องกันการบาดเจ็บ ซึ่งเป็นเกณฑ์ที่นำมาปรับใช้กับกรงไก่ชนได้โดยตรง

ขั้นตอนที่ 4: เตรียมไก่ชนเมื่อถึงปลายทางอย่างไร?

เมื่อถึงปลายทาง ควรนำไก่ชนเข้าพื้นที่เงียบ ร่ม อากาศถ่ายเท และแยกจากไก่ตัวอื่นทันที จากนั้นปล่อยให้ยืนพักโดยไม่จับอาบน้ำ ไม่กางปีก และไม่ฝึกซ้อมในช่วงแรก ให้สังเกตการหายใจ การทรงตัว สีหงอน การตอบสนอง และการกินน้ำอย่างน้อย 30–60 นาที หากเดินทางนานกว่า 4 ชั่วโมง ควรเพิ่มเวลาพักก่อนทำกิจกรรมใด ๆ เพราะความเหนื่อยอาจยังไม่แสดงชัดในนาทีแรก

น้ำสะอาดควรให้ทีละน้อยตามความต้องการ ไม่ควรบังคับกรอกหรือเติมสารหลายชนิดในน้ำโดยไม่ทราบปริมาณ หลังจากไก่สงบและไม่มีอาการหอบ จึงค่อยให้อาหารเดิมในปริมาณเล็กน้อย การอาบน้ำทันทีอาจทำให้อุณหภูมิร่างกายเปลี่ยนเร็ว โดยเฉพาะเมื่อไก่เพิ่งอยู่ในรถร้อนหรือมีเหงื่อจากความเครียด ส่วนการนวดหรือจับบีบกล้ามเนื้อแรง ๆ ก็ไม่ใช่การฟื้นตัวที่ปลอดภัยเสมอไป

ตรวจสอบหลังถึงที่หมายตามรายการนี้:

• หายใจสม่ำเสมอ ไม่มีเสียงครืดคราดหรืออ้าปากหอบ
• ยืนได้มั่นคง ไม่มีปีกตกหรือคอพับ
• ไม่มีเลือด แผลถลอก หรือขนหลุดผิดปกติ
• เริ่มสนใจน้ำและอาหารภายในช่วงพัก
• อุจจาระไม่เหลวผิดปกติและไม่มีสีที่น่ากังวล

ข้อมูลด้านสุขภาพสัตว์ของ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นแหล่งอ้างอิงที่ควรใช้ร่วมกับคำแนะนำสัตวแพทย์ โดยเฉพาะเมื่อไก่มีอาการผิดปกติหลังเคลื่อนย้าย อย่าตัดสินจากความคุ้นเคยเพียงอย่างเดียว เพราะไก่ที่นิ่งอาจกำลังอ่อนแรง ไม่ได้หมายความว่าสงบเสมอไป

เรียนรู้เพิ่มเติม

ขั้นตอนที่ 5: ตรวจสอบความพร้อมก่อนออกเดินทาง

การตรวจสอบครั้งสุดท้ายควรทำก่อนออกจากบ้านและซ้ำอีกครั้งเมื่อถึงปลายทาง เพื่อเปรียบเทียบข้อมูลจริง ไม่ใช่อาศัยความรู้สึกของเจ้าของเพียงอย่างเดียว การชั่งน้ำหนักก่อนและหลังเดินทางเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ หากน้ำหนักลดลงอย่างชัดเจนร่วมกับตาโหล ปากแห้ง หรือซึมผิดปกติ อาจสะท้อนภาวะขาดน้ำหรือความเครียดรุนแรงได้ อย่างไรก็ตาม ไม่ควรใช้ตัวเลขน้ำหนักเพียงอย่างเดียวตัดสินสุขภาพ เพราะเวลาให้อาหารและการขับถ่ายก็มีผลเช่นกัน

ทำแบบบันทึกสั้น ๆ โดยระบุวันเวลา ระยะทาง อุณหภูมิภายนอก ระยะเวลาจอดพัก ปริมาณน้ำที่กิน และอาการหลังถึงที่หมาย ข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้ปรับแผนครั้งต่อไปได้แม่นยำกว่าเดิม เช่น หากเดินทางช่วงบ่าย 5 ชั่วโมงแล้วไก่หอบทุกครั้ง การเปลี่ยนเป็นออกเดินทางก่อน 07.00 น. อาจช่วยลดภาระความร้อนได้มากกว่าการเพิ่มอาหารเสริม ประเด็นนี้คือข้อแตกต่างระหว่างการดูแลแบบมีระบบกับการเดาสุ่ม—การบันทึกทำให้รู้ว่าอะไรดีขึ้นจริง

ใช้รายการตรวจสอบต่อไปนี้:

• สุขภาพก่อนเดินทาง: ปกติ ไม่มีอาการระบบหายใจ
• กรง: แข็งแรง พื้นไม่ลื่น ช่องลมไม่ถูกปิด
• รถ: อากาศถ่ายเท ไม่มีแดดส่องกรงโดยตรง
• น้ำและอาหาร: เป็นชนิดเดิม สะอาด และเพียงพอ
• ปลายทาง: มีพื้นที่พักแยก ร่ม และปลอดภัย
• แผนฉุกเฉิน: มีเบอร์สัตวแพทย์และจุดพักสำรอง

หากกำลังเตรียมไก่สำหรับกิจกรรมในสนาม ควรอ่าน กฎกติกาและข้อควรรู้ก่อนเข้าสนามไก่ชน ล่วงหน้า เพราะข้อกำหนดด้านสุขอนามัยและเอกสารอาจแตกต่างกันในแต่ละพื้นที่

แก้ปัญหาที่พบบ่อยระหว่างเดินทางอย่างไร?

ปัญหาระหว่างเดินทางที่พบบ่อย ได้แก่ ไก่หอบจากความร้อน ไก่ซึมจากความเครียด น้ำหก กรงลื่น และการบาดเจ็บจากแรงเบรก วิธีแก้เบื้องต้นคือหยุดรถในจุดปลอดภัย จัดกรงให้อยู่ในร่ม เพิ่มการระบายอากาศ และลดการจับต้อง หากไก่ยังหอบต่อเนื่อง มีอาการชัก นอนราบ เลือดออก หรือไม่ตอบสนอง ควรพาไปพบสัตวแพทย์ทันที ไม่ควรให้ยาหรือสารกระตุ้นเพื่อปกปิดอาการ

เมื่อไก่หอบ ให้แยกสาเหตุอย่างเป็นขั้นตอน หากกรงอยู่กลางแดด ให้ย้ายเข้าร่มก่อน หากอากาศในรถอับ ให้เปิดช่องลมและปรับเครื่องปรับอากาศอย่างค่อยเป็นค่อยไป หากมีน้ำหกหรือพื้นเปียก ให้เปลี่ยนวัสดุปูพื้นเพื่อป้องกันการลื่น หากไก่มีบาดแผล ให้หยุดการเดินทางเท่าที่ทำได้และใช้ผ้าสะอาดกดเบา ๆ บริเวณเลือดออก ห้ามเทแอลกอฮอล์ ยาฆ่าเชื้อเข้มข้น หรือยาสมุนไพรลงแผลโดยไม่รู้ความเหมาะสม

สิ่งที่ไม่ควรทำมีดังนี้:

• ไม่เปิดกรงปล่อยไก่ริมถนนหรือพื้นที่ไม่คุ้นเคย
• ไม่ให้ยาคลายเครียดหรือยาปฏิชีวนะของคน
• ไม่อาบน้ำเย็นจัดทันทีเมื่อไก่หอบ
• ไม่ขับต่อเป็นเวลานานหากไก่ทรงตัวไม่ได้
• ไม่พาไก่ป่วยไปปะปนกับไก่ตัวอื่น

ตามหลักการของ องค์การสุขภาพสัตว์โลก การขนส่งที่เหมาะสมต้องลดความเจ็บปวด ความเครียด และโอกาสแพร่โรค นี่ไม่ใช่เพียงเรื่องภาพลักษณ์ของผู้เลี้ยง แต่เป็นมาตรฐานความรับผิดชอบที่ช่วยลดการสูญเสียในระยะยาว

สรุปแล้ว การเตรียมไก่ชนก่อนเดินทางไกลควรเริ่มจากการประเมินสุขภาพ ไม่ใช่เริ่มจากการหายาบำรุง ตรวจเส้นทางและอากาศ เลือกกรงที่ระบายอากาศได้ จัดน้ำกับอาหารเดิมอย่างเหมาะสม และให้เวลาพักเมื่อถึงปลายทาง หากเกิดอาการหอบ ซึม เลือดออก หรือยืนไม่ได้ ให้หยุดเดินทางและติดต่อสัตวแพทย์ทันที ข่าวไก่ชนสนับสนุนการดูแลที่อิงข้อมูลและสวัสดิภาพ เพราะไก่ที่ปลอดภัยย่อมมีโอกาสฟื้นตัวดีกว่าไก่ที่ถูกฝืนจนเกินขีดจำกัด จริงไหม—การชนะการเดินทางก่อน จึงค่อยคิดถึงกิจกรรมอื่น ไม่ใช่กลับกัน

หากต้องการวางแผนดูแลให้ครบตั้งแต่ก่อนเดินทางจนถึงหลังพักฟื้น ดู คู่มือการฟื้นฟูไก่ชนหลังออกแรง เพื่อจัดตารางอย่างปลอดภัยยิ่งขึ้น

เรียนรู้เพิ่มเติม

คำถามที่พบบ่อย

ถาม: การเตรียมไก่ชนก่อนเดินทางไกลคืออะไร?

การเตรียมไก่ชนก่อนเดินทางไกลคือการตรวจสุขภาพ จัดกรง อาหาร น้ำ อากาศ และแผนพักให้เหมาะกับระยะทางและสภาพอากาศ การเตรียมควรเริ่มล่วงหน้า 24–48 ชั่วโมง โดยหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนอาหารหรือให้ยาใหม่ก่อนออกเดินทาง เจ้าของควรบันทึกอาการก่อนเดินทางและตรวจซ้ำเมื่อถึงปลายทาง เพื่อแยกความเหนื่อยชั่วคราวออกจากอาการป่วย

ถาม: ควรให้อาหารไก่ชนก่อนเดินทางกี่ชั่วโมง?

ควรให้อาหารมื้อปกติในปริมาณพอดีก่อนเดินทางประมาณ 2–3 ชั่วโมง ไม่ควรให้อิ่มแน่นหรือกรอกอาหารทันทีตอนขึ้นรถ ใช้อาหารเดิมที่ไก่คุ้นเคยและพกไปเพียงพอสำหรับเส้นทาง หากเดินทาง 4–6 ชั่วโมง ให้เตรียมอาหารส่วนเล็กและตรวจไก่เมื่อจอดในจุดปลอดภัย แต่ไม่ควรบังคับป้อนระหว่างรถกำลังเคลื่อนที่

ถาม: กรงแบบไหนเหมาะกับการขนส่งไก่ชนระยะไกล?

กรงที่เหมาะสมต้องแข็งแรง พื้นไม่ลื่น ไม่มีขอบแหลม และมีช่องระบายอากาศหลายด้าน โดยมีพื้นที่ให้ไก่ยืนและเปลี่ยนท่าได้แต่ไม่กว้างจนลื่นไถล ควรแยกไก่แต่ละตัวและยึดกรงกับพื้นรถให้มั่นคง หลีกเลี่ยงการคลุมกรงมิดชิด เพราะอากาศร้อนและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์อาจสะสมจนไก่หอบได้

ถาม: เดินทางไกลกับเดินทางใกล้ต่างกันอย่างไร?

การเดินทางไกลต้องวางแผนจุดพัก อุณหภูมิ น้ำ และการตรวจอาการมากกว่าการเดินทางใกล้ โดยเส้นทางเกิน 3 ชั่วโมงควรเตรียมจุดพักและอุปกรณ์ฉุกเฉินให้ชัดเจน ส่วนเส้นทางสั้นอาจใช้การตรวจกรงและอากาศก่อนออกเดินทางเป็นหลัก อย่างไรก็ตาม หากอากาศร้อนกว่า 32 องศาเซลเซียส แม้ระยะทางสั้นก็ต้องระวังความร้อนเป็นพิเศษ

ถาม: ถ้าไก่ชนหอบระหว่างเดินทางควรทำอย่างไร?

หากไก่ชนหอบ ให้หยุดรถในจุดปลอดภัย ย้ายกรงเข้าร่ม เพิ่มการระบายอากาศ และลดการจับต้องก่อน หากยังหอบต่อเนื่อง นอนราบ ชัก หรือไม่ตอบสนอง ต้องติดต่อสัตวแพทย์และไม่ให้ยากระตุ้นหรือยาของคน อย่าเปิดกรงริมถนน และอย่าราดน้ำเย็นจัด เพราะการเปลี่ยนอุณหภูมิเร็วอาจทำให้อาการแย่ลง

ถาม: การเดินทางไกลต้องใช้อาหารเสริมหรือยาบำรุงหรือไม่?

ไม่จำเป็นต้องใช้อาหารเสริมหรือยาบำรุงทุกครั้ง และไม่ควรให้ผลิตภัณฑ์ใหม่ก่อนเดินทางโดยไม่มีคำแนะนำจากสัตวแพทย์ การใช้ยาปฏิชีวนะ ยาคลายเครียด หรือสมุนไพรเข้มข้นแบบเดาสุ่มอาจทำให้เกิดพิษและบดบังอาการป่วยได้ สิ่งจำเป็นจริงคืออาหารเดิม น้ำสะอาด กรงเหมาะสม อากาศถ่ายเท และการพักอย่างเพียงพอ

ถาม: หลังถึงปลายทางควรพักไก่ชนนานเท่าไร?

ควรพักในพื้นที่ร่ม เงียบ และแยกจากไก่ตัวอื่นอย่างน้อย 30–60 นาที ก่อนประเมินการหายใจ การทรงตัว และการกินน้ำ หากเดินทางเกิน 4 ชั่วโมงหรืออากาศร้อน ควรเพิ่มเวลาพักและงดกิจกรรมที่ใช้แรงจนกว่าไก่จะกลับมาสงบ ห้ามอาบน้ำเย็นจัด นวดแรง หรือฝืนให้กินอาหารทันทีเมื่อยังหอบอยู่